10.22081/poopak.1991.80257
)
خانهی امید
چند روزی میشود که خانهی امید ما را چراغانی و پر از گل کردهاند. همه خوشحالاند و حرم بیشتر از همیشه شلوغ است.
در این روزها که من و دوستانم مثل همیشه برای خوردن گندم به اینجا میآییم، فرشتهها را میبینیم که دسته دسته گل با خود به حرم میآورند و حرم را پر از عطر گلهای بهشتی میکنند. آنها زیر لب شعرهایی هم میخوانند و با خوشحالی به امام هشتم تولد خواهر عزیزشان، حضرت معصومه(سلام الله علیها) را تبریک میگویند.
ما کبوتران چهقدر خوشبخت هستیم که خانهی امیدمان، حرم این بانوی عزیز و مهربان است.
)
ارسال نظر در مورد این مقاله